Please Love My Computer Game

9 Ağustos 2017'de nihayet evden ayrıldın. O yerden nefret ediyordun, sana hissettirdiklerinden nefret ediyordun... Yine de kendini o talihsiz meskende kapalı tuttun. Ayrılmak tek mantıklı seçimdi, ama belki de en iyisi değildi. Ayrıldıktan sonra bile yaralar öylece kaybolmuyor. Zamanın tüm yaraları iyileştirdiğini söylerler, ancak iyileşmenin sınırı olabilir. Özellikle de sürekli deşildiğinde ve yırtıldığında, senden bir şey yapman beklendiğinde; nefret ettiğin bir şey. Ama o üzerinde asılı kalıyor, sana işkence ediyor. Umarım bu oyunu seversin, bunu içtenlikle söylüyorum. Lütfen bu bilgisayar oyununu sever misin? Oyunda siyah beyaz bir evi keşfediyorsun; sadece dolaşabilirsin ve aslında ne yapacağını tam olarak bilmeden bir süre dolaşabilirsin. Ama sana burada derinlik ve gizli katmanlar olduğuna söz veriyorum. Bazen sevilmek isteriz ama görülmek istemeyiz. Ancak insan, kendini paylaşmadığı sürece nasıl gerçekten sevilmeyi bekleyebilir? Gerçek kişiden başka bir şeyi sevmek, bir hayaleti sevmek gibidir; o, varlığın kendisinden ziyade sadece bir görüntüsüdür. Bu; keşif, engeller, atmosfer, sevgi ve yaratım üzerine kurulu, gizemli bir ev keşif oyunudur. Etkileşime geçilecek nesneler, doğrusal olmayan bir ilerleyiş ve çeşitli zorlu engeller var. Oyun bazen kapanabilir ama bu son değil. Her şey oldukça belirsiz ve tek bir kişinin ne yapacağını çözmeye çalışması için değil, daha çok bir grup veya toplulukla oynanması için yapılmış. Bunu özellikle belirtiyorum çünkü ilerlemek için pek bir ipucu olmadan bir çıkmaza girme ihtimalin çok yüksek. Bu doğal, oyun oldukça gizemli ve nasıl ilerleme kaydedileceğine dair keşfedilecek katmanlar var. Sevginin derinliklerini anlamak, varoluşun derinliklerini anlamaktır. Bu oyun bulmacalar ve atmosferik öğeler içeriyor. Birçok yönden çözülebilir bir oyun olsa da, çözülmek istemiyor. Bunu bir bulmaca oyunu olarak düşünebilirsin ama aslında mesele bulmacalar değil. Onlar daha çok bir savunma mekanizması, kırılması gereken bir kabuk gibi. Birinin hayatını değiştirmek için tek bir kişi yeterlidir, ancak daha iyi bir içgörü için genellikle iki kişinin yarattığı, kendimizin dışındaki bir bakış açısına ihtiyaç duyarız. Hiç kimsenin bu oyunu tek başına bitirebileceğini sanmıyorum, biraz fikir birliği ve iş birliği gerekebilir. Ama belki de buna şaşırmamak gerekir... İnsan, başkalarının içeri girmesine izin vermezse sevgiyi nasıl gerçekten anlayabilir? Farklı insanlar ve deneyimler farklı şeyleri anlamamıza yardımcı olur ve kendimizi yeni keşiflere açabileceğimiz o kırılgan paylaşım eylemi tam da budur. Oyun gizemli ve ürkütücü, ama yine de onu sevebilir misin? Derinliklerini keşfedip yine de iyi niteliklerini görebilir misin? Hatta o derinlikleri bulabilir misin? Sanırım tek kelimeyle bu oyun keşif hakkında. Eğer bir şeyleri keşfetmeyi seviyorsan, bu oyunu sevebilirsin. Keşfedilecek çok şey var ve bunların çoğu bariz değil. Ancak kolay veya basit olmamasına rağmen, umarım yine de bu bilgisayar oyununu seversin. Tüm pürüzlülüğüne ve dostça olmayan tasarımına rağmen, onun şefkatli özünü sevebilirsin. Çünkü eğer onu sevebilirsen, o zaman belki....